Paramount Stage 18 znajduje się na parceli Paramount Pictures w Hollywood, Kalifornia. Jest znany z wielu znanych produkcji, w tym z filmu Billy Wilder 1950, Sunset Blvd. (gdzie był widziany jako scena dźwiękowa Cecil B. DeMille), klasyczny western Shane (1953) i Alfred Hitchcock 1954 Rear Window. [1]
Stage 18 była używana dla tymczasowych swingów we wszystkich siedmiu sezonach DS9, , a także w filmie Star Trek: Insurrection.
Była używana przez cztery lata ENT, a ostatnio w 2009 film, Star Trek.
Według James Mees, przestrzeń pod Stage 18 była wykorzystywana jako magazyn rekwizytów Trek i scenografii po ich przeprowadzce z magazynu w Burbank. Przestrzeń miała 12 000 stóp kwadratowych ("Inside Starfleet Archives Year Six - Sets & Props", TNG Sezon 6 DVD dodatki specjalne).
1992-1999[]
W przypadku nowej produkcji DS9, więcej miejsca w Paramount Studios zostało przydzielone serii Star Trek.
Stage 18 został po raz pierwszy użyty w odcinku pilotażowym DS9 dla różnych tymczasowych zestawów potrzebnych do tej produkcji, w tym mostku U.S.S. Saratoga, NCC-31911 i statku Cardassian oraz klasztor Bajoran.
Na scenie znajdował się również stały zestaw stojący, wnętrze runabout.
Świątynia Masaka z TNG siódmy sezon odcinek Masks została zbudowana na Stage 18. Scena została później dobrze wykorzystana, ponieważ forteca Albino w DS9: Blood Oath. TNG posiadało Stage 16 nie były wolne, ponieważ zbudowano na nim wioskę z Thine Own Self. (Star Trek: The Next Generation Companion Wydanie 2|Star Trek: The Next Generation Companion (Wydanie 2, str. 285) Części sceny z filmu "Masks" zostały przebudowane i wykorzystane jako wspólnoty wiejskie w odcinku Meridian, również nakręconym na Stage 18.
W późniejszych latach wersja DS9 "Planet Hell" dekoracja sceniczna jaskiń wewnętrznych planety, została skonstruowana na Scenie 18, podobnie jak dekoracje sceniczne przestawiajace mostek U.S.S. Defiant, NX-74205, kwatery, ambulatorium, mesa i inżynieria, chociaż ta ostatnia została zburzona, aby zrobić miejsce dla wnętrze statku kosmicznego Klingonów i ogólne ustawienie Cardassian. Scena gościła również dekoracje sceniczne do frachtowiec Kasidy Yates SS Xhosa (Star Trek: Deep Space Nine Companion str. 34) i Bajorańską świątynię. [2] Scena została również wykorzystana jako plan biur New York dla Incredible Tales of Scientific Wonder w DS9: Far Beyond the Stars. (Star Trek: Communicator wydanie 116, str 26)
Paramount Stages 4, 7 i 17 zawierały inne główne sceny użyte w DS9.
1998[]
In 1998, zestaw jaskiń Stage 18 został znacznie rozszerzony do wykorzystania w filmie fabularnym Star Trek: Insurrection. Jaskinie reprezentowały te z planety Ba'ku i obejmowały wiele poziomów.
Modyfikacje pozostały w większości nietknięte przez pozostałą część zestawu w DS9 i były wyraźnie widoczne w finale serii, What You Leave Behind, jako Bajorańskie Jaskinie Ognia.
2001-2005[]
W 2001, Stage 18 stał się głównym domem ENT.
Na scenie zbudowano trzy duże dekoracje sceniczne, które były kluczowe dla większości miejsc na pokładzie Enterprise NX-01: mostek w tym wnętrza pokoju gotowości kapitana, pomieszczenie sytuacyjne, inżynieria i zatoka promowa. Paramount Stage 8 mieści pozostałe wnętrza NX-01 używane w Enterprise.
Plany zostały zbudowane obok siebie, z inżynierią pośrodku; ten plan zawierał także małą sieć korytarzy, transporter alkowa i komora dekontaminacyjna. Korytarze, które biegły wzdłuż linii inżynieryjnych, w planach były określane jako "Korytarz Inżynierski".
Niewielki obszar między inżynierią, a zatoką promową był zarezerwowany dla tymczasowych huśtawek, takich jak:
- "Plan werandy słonecznej" podczas retrospekcji (ENT: Broken Bow)
- Wnętrz kapsuły promowej (ENT: Terra Nova, Breaking the Ice, Fortunate Son, Two Days and Two Nights)
- Mostek Ti'Mur (ENT: Breaking the Ice)
- Apteka Akaali (ENT: Civilization)
- Korytarz dostępu ECS Fortunate, ambulatorium i moduł ładunkowy 4 i 8 (ENT: Fortunate Son)
- Amblatorium Seleya (ENT: Impulse)
2007-2008[]
Według Maj 2007 wiadomości z witryny The Trek Movie Report, J.J. Abrams filmu 2009, Star Trek, był częściowo nakręcona na Paramount Stage 18.
Budowa planu rozpoczęła się podobno Lipiec 2007, wykorzystując inne czono"historyczne" Star Trek sceny dźwiękowe włacznie Stages 8, 9, 11, 14 i 15. [3] Zakończono produkcję filmu 27 Marzec 2008. [4]
Produkcja[]
- VOY: Caretaker (Enklawa Ocampa (ponownie nagrana), 1994)
- DS9
- Star Trek: Insurrection
- ENT
- Star Trek (2009)
Źródła[]
- Judith i Garfield Reeves-Stevens, The Making of Star Trek: Deep Space Nine
- Terry J. Erdmann, The Secrets of Star Trek: Insurrection
- Michael Okuda, A Brief History of Paramount Stages 8 & 9, StarTrek.com