Pen Pals

Poprzedni odcinek: „The Icarus Factor”

Star Trek: Następne pokolenie sezon 2

Następny odcinek: „Q Who”

Serial:	TNG
Sezon:	2x15
Tytuł:	Pen Pals
Polskie tytuły:	Przyjaźń korespondencyjna
Data pierwszej emisji:	1 maja 1989
Premiera w Polsce:	19 lutego 1998 TVN
Numer produkcyjny:	40272-141
Rok:	2365
Data gwiezdna:	42695.3
Scenariusz:	Hannah Louise Shearer
Reżyseria:	Winrich Kolbe

Gdy Data nawiązuje kontakt z dziewczynką z cywilizacji niedostatecznie rozwiniętej technologicznie, załoga musi zdecydować między złamaniem Pierwszej Dyrektywy a ocaleniem dziecka.

Streszczenie

Prolog

Enterprise-D jako pierwszy załogowy statek wkracza do sektora Selcundi Drema, w którym sondy zarejestrowały nietypową aktywność geologiczną we wszystkich pięciu układach planetarnych. Po analizie odczytów z sond komandor porucznik Data stwierdza pochodzenie pasa asteroid z piątej planety, która rozpadła się z niewiadomych przyczyn około 150 lat temu. Wraz z komandorem Williamem Rikerem i porucznikiem Worfem zastanawiają się, dlaczego planety w tym sektorze "żyją tak krótko i umierają tak spektakularnie”.

Tymczasem kapitan Jean-Luc Picard, w ubraniu jeździeckim, udaje się do holodeku na przejażdżkę konną. Towarzyszy mu doradca Deanna Troi, która jednak nie daje się namówić na naukę jazdy konno, preferując środki transportu nieposiadające własnego umysłu. Oficerowie rozmawiają o pasji do zwierząt, którą kapitan nie dysponuje – jego jedyna słabość to konie ze względu na unikalny sposób, w jaki potrafią wypełnić pustkę w duszy człowieka. Deanna zwierza się z posiadania betazoidzkiego kociaka w dzieciństwie, którego bardzo nie lubiła jej matka. Picard podejrzewa świetne relacje między Betazoidami a zwierzętami z racji umiejętności wyczuwania uczuć, lecz Troi zaprzecza, argumentując, że zmienność emocji u “bestii” jest zbyt gwałtowna i angażująca dla jej rasy, by mogli skutecznie na tej podstawie oswoić zwierzę. Gdy kapitan kończy rozmowę i zamierza właśnie wejść na siodło, komandor Riker wzywa go na mostek, by był świadkiem zajść na planecie w pierwszym układzie. Z lekkim zawodem, kapitan opuszcza holodek.

Na mostku oczom oficerów ukazuje się planeta bliska rozpadu, przypominająca kulę magmy - choć odczyty z ostatniej sondy zarejestrowały na niej bujny ekosystem.

Akt I

W sali odpraw komandor Riker prosi kapitana, Troi, główną oficer medyczną doktor Katherine Pulaski i starszego mechanika Geordiego La Forge o poradę odnośnie dalszej edukacji Wesleya Crushera, którą zobowiązał się nadzorować. Komandor zastanawia się, czy zadanie nadzoru nad planetarnymi badaniami surowców, a co za tym idzie, dowodzenia małym zespołem badaczy, nie będzie zbyt trudne dla chłopaka. Doktor Pulaski obawia się nazbyt szybkiego tempa narzucanego Crusherowi, kapitan zaś zaleca postawić na ciężar odpowiedzialności, by Wesley miał przedsmak późniejszych obowiązków jako oficer Floty. Ostatecznie komandor Riker wzywa chłopaka do nich i informuje go o powierzonym zadaniu, ku uciesze chorążego.

Na mostku przy konsoli badawczej Data przeprowadza własny projekt polegający na wzmocnieniu czujników statku w celu przeszukiwania częstotliwości poza typowym zakresem, np. promieniowania kosmicznego czy mgławic. Android wygenerował przy okazji nieco bałaganu przy stacji, co wypomina mu Worf, potykając się o część sprzętu.

Na korytarzu Wesley zaczepia Rikera i Deannę, by zaczerpnąć porady odnośnie dalszych kroków jego zadania. Jak dotąd chłopak rozdzielił zadania i wyselekcjonował członków swojego zespołu - oficerów Prixus do mineralogii i metalurgii, Alas i Hildebrandt do wulkanologii i geomechaniki, Davies do geochemii, jednak fakt, że wszyscy są starsi od niego, trochę go kłopocze. Riker i Deanna zaznaczają, że oficerowie są profesjonalistami, nie powinno to zatem mieć znaczenia; przy pojawieniu się jakichkolwiek konfliktów, Crusher będzie musiał rozwiązać je jak dowódca.

Po wkroczeniu Enterprise do drugiego układu w sektorze, Crusher rekrutuje ostatniego członka swojego zespołu - Daviesa, który od razu sugeruje pomoc i porady. Wesley jednak póki co sam woli podejmować decyzje.

Tymczasem Data kontynuuje wzmacnianie częstotliwości czujników. Gdy komputer wykrywa fale radiowe niewystępujące naturalnie, Data prosi o podłączenie uniwersalnego tłumacza. Wówczas odzywa się słaby głosik pytający, czy “ktoś tu jest”, na co Data, zaskoczony, odpowiada twierdząco.

Akt II

Wesley przebiera nerwowo nogami przed drzwiami do pomieszczenia, w którym znajduje się jego zespół. Zauważywszy to, doktor Pulaski pyta o przyczynę, na co chłopak odpowiada, że stresuje się przed przydziałem zadań członkom zespołu. Kobieta dodaje mu otuchy.

Po sześciu tygodniach od wkroczenia do sektora Seclundi Drema okazuje się, że w każdym układzie zachodzą tego samego rodzaju niszczące zmiany geologiczne na planetach. Zespół Wesleya analizuje pobrane minerały, podczas badań zostaje jednak zakwestionowana decyzja chłopaka o wykonaniu standardowego pomiaru z racji bardzo niskich odczytów. Crusher ulega presji starszych oficerów i rezygnuje z pomiaru, przy akompaniamencie własnych wątpliwości.

Na mostku Data prosi komputer o analizę tektoniki na planecie Drema IV. Widząc wyniki, android spieszy do kapitana Picarda, który jeździ konno w holodeku nr 3. Data zwierza się Picardowi, że od ośmiu tygodni rozmawia od czasu do czasu z Sarjenką, humanoidalną dziewczyną z cywilizacji niezdolnej do podróży międzygwiezdnych, której planeta również przechodzi niszczące zmiany geologiczne. Android sugeruje poznanie przyczyny tych zajść i, możliwie, ich odwrócenie. Kapitan zauważa wówczas, że obowiązuje ich Pierwsza Dyrektywa, zabraniająca ingerencji w naturalny rozwój planet/cywilizacji; prosi o zwołanie zatem narady starszych rangą oficerów u niego w kwaterze, by znaleźć alternatywne rozwiązanie. Każe również Dacie zaprzestać komunikacji z Sarjenką.

Akt III

Komandor Riker relaksuje się w Dziesiątym Dziobowym z koleżanką, gdy wchodzi Wesley, prosząc go na stronę. Chłopak opowiada, jak poprzedniego dnia chorąży Davies przekazał mu wyniki swojej analizy i wyperswadował mu uruchomienie ikospektogramu, mimo że Crusher uważał to za stosowne. Wesley ma wątpliwości, jak wydawać rozkazy, gdy nie jest pewien konsekwencji swoich decyzji. Riker doradza mu każdorazowe zadanie sobie pytania, co w danej sytuacji zrobiłby kapitan Picard, i podjęcie podobnej decyzji. Wówczas komandor porucznik Data wzywa komandora do kwatery kapitana. Wesley decyduje się wydać Daviesowi rozkaz uruchomienia ikospektogramu (co zostaje przyjęte przez chorążego zaskakująco bezproblemowo), Riker zaś zmierza do kapitana.

W kwaterze kapitana Picard, Riker, Data, Georgi, Pulaski, Worf i Deanna rozważają dalsze postępowanie względem poczynionego poniekąd przez Datę pierwszego kontaktu z Dremanami. Worf podkreśla rygor Pierwszej Dyrektywy zakładający brak stopniowalności tejże reguły, co główna oficer medyczna kwituje jako niepotrzebnie drobnostkowe, a nawet tchórzliwe podejście. Oficerowie rozważają teoretyczne sytuacje, w których dopuszczalne (wedle ich sumienia) byłoby złamanie zakazu kontaktu z cywilizacją niedostatecznie rozwiniętą technologicznie i wpłynięcia na jej losy; o ile wszyscy zgadzają się, że wobec zagrożenia katastrofą ekologiczną czy epidemią pomoc jest konieczna, nie są już tacy pewni postępowania w przypadku trwającego od lat konfliktu czy rządów żelazną ręką. Ostatecznie kapitan skłania się ku zostawieniu Dremy IV na pastwę losu. Picard każe Dacie wyłączyć kanał komunikacyjny do tej planety. Gdy android wyodrębnia częstotliwość, nagle słychać przestraszoną Sarjenkę, która woła go, prosząc o kontakt i pomoc. Przekaz ten chwyta Picarda za serce; kapitan decyduje, że Enterprise nie może zignorować wołania o pomoc.

Pamiętne cytaty

~~rozbudowa~~

Gościnna obsada

• ... jako ...

Specjalna gościnna rola

• ... jako ...

Pozostała obsada

• ... jako ...

Zewnętrzne odnośniki

~~rozbudowa~~

Poprzedni odcinek: „The Icarus Factor”

Star Trek: Następne pokolenie sezon 2

Następny odcinek: „Q Who”