| |
| Widoki pomieszczenia sytuacyjnego |
Pomieszczenie sytuacyjne [ang. situation room] lub centrum taktyczne [tactical center] to mały obszar znajdujący się w tylnej części mostka na pokładzie A na statkach klasy NX w 22 wiek. (ENT: Broken Bow, Damage, itd.)
Pomieszczenie zostało zaprojektowane dla oficerów w celu omówienia szczegółów misji. Jako taki był prekursorem pomieszczenia odpraw na pokładach statków Federacji, gdzie starsi oficerowie mogli prowadzić dyskusje na takie tematy, jak postęp misji. (ENT: Broken Bow, itd.) Na ścianach tego pomieszczenia znajdują są różnorodne odczyty, a na środku duży stół graficzny. W czasie służby znajduje się tam co najmniej dwóch członków załogi wspierające załogę mostku. (ENT: Broken Bow, Zero Hour)
Historia[]
| |
| Szkolenie za pomocą stołu graficznego |
- 2151, 16 Kwiecień (data szacunkowa). W centrum taktycznym, Chorąży Mayweather używał stół graficzny do szkolenia Kapitana Archer i Komandora Tucker w sterowaniu statkiem komórką przed misją ratunkową na Helisie. (ENT: Broken Bow)
Informacje tła[]
W skrypcie dla Broken Bow, pomieszczenie sytuacyjne było częścią mostka klasy NX, w zasięgu wzroku stacji mostka. Został również opisany jako "centrum taktyczne głównego mostku, wypełnione różnymi odczytami i dużym stołem graficznym". [1]
Projekt pomieszczenia sytuacyjnego najwyraźniej inspirował się sekcją tylną U.S.S. Defiant, NX-74205 z DS9, również zaprojektowanym przez Herman Zimmerman. Porównał go jednak do takich wygodnych pomieszczeń dla wycofania się poza mostek, jak loża obserwacyjna na U.S.S. Enterprise, NCC-1701-D klasy Galaxy z TNG. "Umieszczenie go na samym mostku daje możliwość odbycia cichych spotkań oficerów w pobliżu centrum dowodzenia," stwierdził Zimmerman. "Nadaje to również ekstremalnej głębi wyglądowi scenografii: możesz strzelać zarówno z monitoru głównego przez mostek do pomieszczenia sytuacyjnego, a także z tyłu pomieszczenia sytuacyjnego aż do monitora głównego." (Star Trek: Communicator wydanie 135, str. 61)
Scenografia pomieszczenia sytuacyjnego została zbudowana na Paramount Stage 18.
Stół[]
Stół graficznym w pomieszczeniu sytuacyjnym został zaprojektowany przez ilustratora John Eaves, który opisał go jako "naprawdę fajny kawałek" i "naprawdę świetny projekt do pracy". Opowiadając genezę stołu, Eaves wykrzyknąął, "Herman właśnie powiedział: zrób nam fajny stół do spotkań!!!" Chociaż ten mebel jest nieco podobny do innego stołu używanego w inżynierii TNG U.S.S. Enterprise, NCC-1701-D, przedmiot często nazywany "stółem bilardowym" - Eaves nie czerpał inspiracji z tego stołu, wymyślając projekt stołu do kreślenia klasy NX.
John Eaves początkowo naszkicował dwie odmiany stołu, parę rysunków opisujących mebel jako "stół konferencyjny". Podczas gdy pierwsza z tych ilustracji miała uniesioną powierzchnię kreślenia, na drugim obrazie obszar ten był płaski i zagłębiony. Kiedy pierwsza sugestia została zatwierdzona, Eaves stworzył ostateczny rysunek, który nawiązywał do tego obrazu, jednocześnie dodając więcej szczegółów. Stół przeszedł więcej zmian między tymi kilkoma podobnymi ilustracjami a produktem końcowym. Wyjaśnił Eaves, "Wczesne pomysły miały ten sam układ [co stół finałowy], z wyjątkiem tego, że zaokrąglony blat stołu miał reguły kreślenia i przesuwne skale, które byłyby w stanie poruszać się i kreślić na całej powierzchni. Zakrzywiona powierzchnia miał być wykonana z mlecznej pleksi i obrazy byłyby wyświetlane od spodu, aby działały jak duży, praktyczny system mapowania kartografa. Zamiast tego był to przezroczysta osłona z systemem płaskiego ekranu pod szkłem, a przesuwane skale zostały pomyślane jako zbyt nieaktualne." Eaves wyjaśnił również, że odejście od pomysłu stołu zawierającego konfigurację projekcyjną było spowodowane ilością płaskich ekranów używanych w innych miejscach na pokładzie klasy NX.
Stół do kreślenia został zbudowany przez zespół konstrukcyjny koordynatora konstrukcyjnego Thomas J. Arp i został szczegółowo opracowany przez Michael Okuda i Anthony Fredrickson. Rozmiar stołu był podyktowany tym, jak duży był jego ekran, więc okazał się mniejszy niż pierwotnie zakładano. Na stole znajdowały się również wbudowane w jego konstrukcję odchylane krzesła, choć te nigdy nie pojawiły się w serialu. Ostatecznie uważając, że stół "ma wyraźny charakter podwodny," John Eaves stwierdził, że budowa stołu została "pięknie" osiągnięta i pomyślał, że proces dodawania ostatnich szlifów przez Okuda i Frederickson był "stylowo" zrobione. Eaves był jednak rozczarowany, że po zakończeniu tworzenia ENT nie mógł zabrać ze sobą stołu do domu na pamiątkę.
Tylny ekran[]
Tylny ekran pomieszczenia sytuacyjnego został zaprojektowany przez Michael Okuda i James Van Over. Eaves określił ich współpracę na tym ekranie jako "niesamowitą pracę". [2] Nagranie przedstawiające Van Over projektującego komputerowy odczyt do wyświetlenia na ekranie w dokumencie Na planie, dostępnym w ENT Sezon 1 DVD i Blu-ray.
Inne obszary[]
W scenariuszach do Star Trek: Enterprise, różne inne obszary zostały nazwane "pomieszczenie sytuacyjne". Jednym z przykładów był scenariusz do Storm Front, Part I, który zawierał nie tylko pomieszczenie sytuacyjne Starfleet na pokładzie Enterprise , ale także pokój w Białym Domu o tej samej nazwie (w scenariusz Storm Front, Part II, ta sama część tego budynku została nazwana "pomieszczenie sytuacyjne" i "pomieszczenie konferencyjne"). Inny przypadek miał miejsce w scenariuszu The Augments, który zawierał opis sceny z komentarzem, "Ambulatorium zostało zamienione w tymczasowe pomieszczenie sytuacyjne." Pomieszczenie sytuacyjne Kazon zostało przedstawione w VOY: Maneuvers.